agusia96

17 tekstów – auto­rem jest agu­sia96.

agusia96

 

Swo­je życie bu­duję na roz­paczy, na śladzie, który kiedyś prze­minął. Sta­ram się szu­kać siebie w głębi...
...gdy na zewnątrz mętlik i skom­le­nie myśli. 

myśl, 31 marca 2012, 11:39

0 zeszytów 0 opinii Dodaj opinię Zeszyt

agusia96

 

Naj­większa nadzieja jest tam, gdzie obok sprzeczności sta­wia się znak zapytania. 

myśl, 30 marca 2012, 15:42

1 zeszyt 0 opinii Dodaj opinię Zeszyt

agusia96

 

Chodź..po­każ mi jak la­tać..wzbić się po­nad prochy ludzkiego dnia..po­kochać siebie ta­kimi, ja­kimi jes­teśmy..nie za­bijać.. krzy­kiem ra­dos­ne­go śpiewu skowronka. 

myśl, 24 marca 2012, 11:56

0 zeszytów 2 opinie Dodaj opinię Zeszyt

agusia96

 

Gdy tyl­ko noc opuści dzień..tęsknij do słońca..Wróci. Prze­cież obiecało. 

myśl, 12 marca 2012, 19:12

0 zeszytów 0 opinii Dodaj opinię Zeszyt

agusia96

 

Mi­liony, mi­liony gwiazd. I księżyc. Pełnia księżyca...A te­raz idź już. 

myśl, 10 marca 2012, 15:16

0 zeszytów 0 opinii Dodaj opinię Zeszyt

agusia96

 

Tęsknię za Dniem Ko­biet, niecodzien­nym jak kiedyś. Z kawą mieloną i bu­kietem goździków. Gdy każda miłość była pros­ta jak kłos zboża. Bez he­roi­cznych czynów i marznięcia w werandzie. 

myśl, 8 marca 2012, 18:34

0 zeszytów 0 opinii Dodaj opinię Zeszyt

agusia96

 

usiąść przed Twoim blo­kiem w deszczu, rozpłakać się jak dziec­ko, mając nadzieję, że krop­le wo­dy zak­ryją łzy..wyk­rzyczeć..jak bar­dzo jes­tem bez­radna, gdy nie ma Cię przy mnie.. 

myśl, 30 grudnia 2011, 20:33

1 zeszyt 0 opinii Dodaj opinię Zeszyt

agusia96

 

I kiedy myślisz już że to ko­niec…Znienac­ka cichy dźwięk przychodzącej wiado­mości… „Zos­ta­wiłem te­lefon na biurku":) 

myśl, 15 października 2011, 10:52

1 zeszyt 2 opinie Dodaj opinię Zeszyt

agusia96

 

I cza­sem trze­ba za­pom­nieć, zasnąć. Od­rzu­cić to, co w To­bie, to co po­za i wokół. Nau­czyć się od­dychać na no­wo...dać się otu­lić, og­rzać, przyjąć... 

myśl, 13 października 2011, 22:16

1 zeszyt 0 opinii Dodaj opinię Zeszyt

agusia96

 

Nie boję się pająków. Prze­cież nig­dy żaden nie zro­bił mi krzyw­dy. Nie boję się ciem­ności. Prze­cież zaw­sze po omac­ku od­najdy­wałam drogę. Nie boję się burzy. Prze­cież po niej zaw­sze przychodziło słońce. Dziś boję się miłości…Niekiedy ra­niącej bar­dziej niż pająki, ciem­ność i słońce. 

myśl, 28 sierpnia 2011, 16:26

1 zeszyt 2 opinie Dodaj opinię Zeszyt

1 2